Blog
modder

Kaarten schudden in de afdaling - World Cup Albstadt

Handjes in de lucht voor mijn derde plaats tijdens de tweede World Cup van het seizoen in Albstadt! Het is gewoon weer gelukt! Samen met mijn teamgenote Yana (2e plaats) en de onverslaanbare Jolanda Neff sprong ik een gat in de lucht van blijdschap. Het was een feestje en ik had mezelf wéér verbaasd. Zeker als je naar het verloop van deze wedstrijd kijkt was het een verrassing dat ik het podium had weten te halen. Hierbij mijn blik op de wedstrijd van gisteren. Ik besef me nog niet helemaal wat er allemaal is gebeurd en wellicht zal mijn verhaal alle kanten op gaan maar dat past gelukkig wel bij het verloop van deze wedstrijd. 

World Cup nummer 2 gaat de boeken in als een razendspannende race waarbij ik elke halve ronde op een andere positie lag. Van plaats 6 naar 4 naar 2 en weer terug. Als bij het schudden van een pak kaarten wisselde ik van positie. Het was echter niet enkel mijn positie in de wedstrijd die alle kanten opging, mijn fiets en ik deden net zo hard mee aan dit spel. In de technische afdalingen schoot ik over de bospaadjes van links naar rechts. 
_AD50941

Wat voor’n middeltje er in die ondergrond in Albstadt zit weet ik niet maar na de regen van de afgelopen week was het parcours geknipt voor een zeepkistenrace. De ondergrond was spekglad en het was glibberen en glijden door het bos. Dat bleek ook bij de eerste de beste technische passage in de wedstrijd. Ik fietste rond de 8e plaats en zag verschillende dames onderuit gaan. Dit deed me besluiten de zogenoemde ‘chicken lines’ (makkelijkere maar ook langzamere B-lijnen) te kiezen in plaats van alle risico’s te nemen op de A-lijnen. Als je brokken maakt kun je niet verder en dat wil ik koste wat het kost voorkomen. Op de B-lijnen was ik relatief langzaam maar daarvoor in de plaats klom ik als een raket en won hier veel tijd op mijn concurrenten. Zo fietste ik richting een 4e plek. De top 10 dames zat echter vlak bij elkaar en de wedstrijd was nog lang niet beslist. Er was geen enkele rijder die geen foutjes maakte en zo kon er nog van alles gebeuren. Jolanda Neff was gevlogen maar de strijd om het zilver en brons was was nog open!

De cruciale fase van de wedstrijd kwam met nog ongeveer 2 ronden te gaan. Ik had de technische A-lijn passage nog niet gedaan maar wist dat ik mij hier definitief mijn concurrenten zou kunnen ontdoen. Dan zou ik de 2e plaats vrij stevig in handen hebben. In verbeterende condities nam ik het risico… maar nu werd niet het veld maar wel mijn fiets en mijn lichaam flink geschud! Ik werd van de houten vlonder af geschoten, buitelde over de kop en zag even alles om me heen draaien. Ondanks mijn buiteling zat ik snel weer in het zadel en had ik maar 1 plekje verloren. “Dan moet ik de aanval maar openen in de klim” dacht ik. Een halve ronde voor het eind trapte ik alle frustraties van mijn crash uit mijn verzuurde benen en passeerde ik Alessadra Keller. Ik had de 3e plaats in de wedstrijd in handen. Alessandra staat bekend als een bikkel en een bijter, zij geeft nooit op. Dat deed ik echter net zo min! Het gat groeide en zo had ik genoeg tijd om met mijn handen in de lucht over de finish te komen. Ondanks de verre van perfecte wedstrijd had ik het toch klaargespeeld om weer in de top 3 te rijden. 

Ik ben superblij dat het zo goed is gegaan en zit nu in de winning mood! Ik doe er in ieder geval alles aan om World Cup nummer 3 (zondag a.s. in Nove Mesto) weer voor een feestje te zorgen. 
_AD51074

het beste voor het laatst bewaard in Andorra

Na tot nu toe elke in 2016 gereden world cup op het podium te hebben gestaan wilde ik uiteraard bij de laatste in Andorra mezelf nog een keer laten zien.

Zodoende zat ik al dik anderhalve week ik het hooggebergte van Andorra voordat ik daadwerkelijk aan de start verscheen. De camper stond al die tijd exact op de start/finish van de world cup. Dit is, om precies te zijn, bovenaan de skilift in Vallnord-Pal, daar waar de hele zomer lang wordt gekampeerd en gedownhilld. Kortom; een betere plaats om mijn voorbereiding te doen bestond er niet. Ik kon perfect mijn trainingen afwerken en tussendoor regelmatig de downhill tracks af om ook mijn techniek bij te schaven. In de ochtend wakker worden met een stralend blauwe lucht in de prachtige bergen van Andorra; mijn week kon al niet meer stuk.

160904_21534_by_Weschta_AND_Vallnord_XCO_WE_WU_Tauber

Lees meer...

Lijmpogingen in wedstrijd Heubach

Het eerste voorzichtige succesje tussen de elite dames is behaald. Ook al waren niet alle elite dames aanwezig, de meiden waar ik me afgelopen zondag tussen wist te rijden waren absoluut niet de minsten. 

Dit weekend in Heubach was het parcours één grote modder boel, een omstandigheid waar ik me zeker niet onprettig bij voelde. Al bij het inrijden liep elk rondje steeds beter en hield de modder mij niet tegen. De dag voor de start was het weer nog prima maar vlak voor mijn start kwam het met bakken uit de hemel. 

Heubach
Lees meer...

De smaak van de overwinning

Mijn kleding zit onder de modder. De ruitenwissers van de auto zijn versleten. Het doucheputje zit verstopt maar een mooie beker met het nummer 1 staat nu in mijn prijzenkast!
Kortom, ik ben weer thuis na een erg succesvol weekend in Engeland.

Screen Shot 2016-04-04 at 15.15.58Lees meer...